جریان پنهان

حسادت، این واژه غریبتمام دیشب روی دیواره بیرونی مغزم رژه می رفت و نگذاشت که کمی خواب به چشمانم جاری شودانگ حسادت وای که چقدر حسادت در من ریشه نداشته و ندارد و چقدر بیزارم از این ریشهنمیدانم انتقاد پذیر نیستم یا آنچه پذیرا نیستم ، انتقادِ انگی است که هرگز در من جایی نداشته استحسادت!آه که تمام زندگی ام را تلاش کرده ام برای بهتر بودن...برای رشد کردن...برای کمال...برای دور ریختن هر چه زشتی و بدی در وجود انسان است، برای انسانیتاین همه می نویسم...این همه می خوانم...که امروز کسی انگ حسادت بر من زند!؟تمام دیشب ...تا ته افکارم را بیرون ریختم...تا ته نیاتم را گشتم. جریان پنهان...